"Nie powinniśmy przestawać szukać...
gdyż końcem naszych poszukiwań będzie dotarcie do punktu wyjścia...
i poznanie tego miejsca po raz pierwszy" - T.S. Eliot
"Po zabawie jest przed zabawą." - S. Herberger
Człowiek...
prawdopodobnie najbardziej tajemniczy gatunek na naszej planecie.
Zagadka pełna pytań, na które nikt nie odpowiedział.
Kim jesteśmy? Skąd pochodzimy?
Dokąd zmierzamy? Skąd wiemy to, co myślimy że wiemy?
Dlaczego w ogóle w coś wierzymy?
Niezliczone pytania w poszukiwaniu jednej odpowiedzi...
odpowiedzi, z której zrodzi się kolejne pytanie...
a z następnej odpowiedzi powstanie następne pytanie, i tak dalej...
Ale czyż na końcu nie będzie to i tak to samo pytanie?
I zawsze ta sama odpowiedź?
Piłka jest okrągła. Mecz trwa 90 minut. Musisz się z tym zgodzić.
Cała reszta jest czystą teorią.
Wszystko może się wydarzyć!
"BIEGNIJ LOLA BIEGNIJ"
- Manni? - Lola.
Co się dzieje? Gdzie jesteś?
Gdzie ja jestem ? Gdzie ty jesteś, do cholery?
- Dotarłam tam za późno. - Ale dlaczego dzisiaj? Zawsze byłaś na czas!
Mój skuter został skradziony. To bez znaczenia.
To ma znaczenie!!
Co z tobą?
To nie była moja wina, Manni. Poszłam kupić papierosy.
Nie uwierzyłbyś, jak szybki był ten facet.
Nic nie mogłam zrobić. Zanim wyszłam już go nie było.
Wzięłam więc taksówkę
Ale ten palant pojechał na Wschód. Oni także mają ulicę Grunewald.
Gdy to zauważyłam, było już za późno.
Nie przyszło mi to po prostu do głowy. Ciągle myślałam o skuterze.
- Wszystko jedno. - Gdy już tam dotarłam, ciebie nie było.
Teraz to i tak bez znaczenia. Jestem skończony.
- Ale dlaczego? - Pomóż mi, Lola!
Nie wiem co mam robić.
Ciebie tam nie było, a ja nieźle nabroiłem.
Spieprzyłem to. Jestem taki głupi!
Uspokój się. Co się stało?
Po prostu opowiedz mi co się stało?
Lola, on mnie zabije. Już po mnie.
Przestań! Przerażasz mnie. Co się wydarzyło?
- Złapali cię? - Nie, ale to już by było coś.
Wszystko przebiegało wspaniale. Podjechaliśmy samochodami i pojawili się tamci.
Zapłacili i było po wszystkim. Bułka z masłem.
Przerzucili mnie przez granicę i zostawili mnie przed wejściem.
Poszedłem wtedy do faceta, który wyglądał jak cyklop. Skończył błyskawicznie.
Wszystko było na czas, za wyjątkiem ciebie.
Nie było tam ciebie.
- I co dalej? - Nic. Nie było tam nawet budki telefonicznej.
Nie mogłem nawet zadzwonić po taksówkę, więc poszedłem na stację metra.
W wagonie był ten bezdomny...
Z jakiegoś powodu się przewrócił, i nagle pojawili się gliniarze.
Zmyłem się, jak zwykle... stary nawyk.
- Torba! - Torba.
Torba!
Jestem pieprzonym amatorem! Dupek!
To mogło się przytrafić tylko mnie! Gdybyś po mnie przyjechała to by się nie wydarzyło.
Zawsze byłaś na czas!
- Nie zadzwoniłeś na następną stację? - Jasne, że tak.
Ale już było za późno. Pieprzonej torby już nie było.
I wiem kto ją ma. Ten bezdomny! Ten dziwak z reklamówkami!
Leci pewnie teraz na Florydę lub Hawaje...
lub do Kanady, czy Hong Kongu albo na Bermudy czy gdziekolwiek indziej.
- A co z Ronnim? - Zabije mnie.
- Musisz mu powiedzieć. - Nie ma mowy!
- Dlaczego? - Nie uwierzy mi!
Raz zatrzymałem sobie karton fajek. Od razu to zauważył.
On nie wierzy nikomu.
Ta robota to był test...
żeby się przekonać, czy można mi ufać.
Ile tam było, w tej torbie?
- 100,000. - Co?
- 100,000. Mówiłem ci, że to był test. - Wspaniale!
Widzisz! Wiedziałem, że nic nie wymyślisz.
Zawsze mówiłem, że nadejdzie kiedyś taki dzień kiedy nie będziesz wiedziała co robić.
Nadejdzie on nie wtedy, gdy będziesz umierać, wcześniej!
Mówiłaś: "Miłość wszystko potrafi."
- Znajdź więc 100,000 marek w 20 minut. - 20 minut?
W 20 minut. Ronnie powiedział, żebym był o 12:00 przy wodnej wieży.
- Musisz uciekać, Manni!
- Nie. - Dlaczego nie?
- Nikt nie ucieknie Ronniemu. - Ucieknę z tobą.
Gdy Ronnie zjawi się tu za 20 minut, odstrzeli mi głowę!
Przestań, Manni!
Dlaczego? Nie zdobędziesz mi przecież 100,000!
Rozerwie mnie na 100,000 kawałków...
które wiatr zawieje nad Morze Północne i po Mannim!
- Nic nie możesz zrobić! - Przestań!!
Posłuchaj mnie.
Nie łam się. Pozostań tam, gdzie jesteś. Będę za 20 minut.
- Chcesz zastawić swoje diamenty?
Spotkamy się.
Jestem w budce telefonicznej, na przeciwko Spirale Bar.
OK, zostań tam gdzie jesteś. Przyrzekam, że coś wymyślę.
Za 20 minut, dobra?
Pójdę do supermarketu Bolle i wezmę sobie te 100 patyków.
Przestań!
Ronnie mówił, że oni zarabiają 200 tysięcy dziennie, więc do południa powinni już mieć 100.
Zwariowałeś! Nic nie rób! Zostań w tej przeklętej budce! Już idę.
- Właśnie tak. Obrobię sklep. - Oszalałeś?
- Nie ruszaj się! Już idę. - A wtedy co?
Coś wymyślę!
Za 20 minut będę martwy, chyba że ukradnę te pieniądze!
- Zaczekaj! - Na co?
Zdobędę jakoś te pieniądze.
Jeżeli cię nie będzie o 12:00 wchodzę tam.
Myśl... myśl... myśl...
Tata!
Lola, idziesz na zakupy? Potrzebuję szampon.
Wiedziałam oczywiście, że twoj znak zodiaku to Strzelec.
Pewnie, im dłużej o tym myślę... już sama nie wiem.
Co z tego, ty też jesteś żonaty.
Hej! Idiotka!
Suka.
Potem...
To jest najgorsze w nocy.
Budzę się i nie mogę ponownie zasnąć.
Boję się.
Boję się ciemności.
Nigdy wcześniej nie bałam się ciemności. Nigdy wcześniej nawet się nie bałam.
Wtedy myślę o nas...
i o tym, że to tak będzie wiecznie trwało
A ty się nie odważysz...
Wtedy pytam siebie po co ja to robię?
Jak długo to będzie trwało? Ukrywanie się, te bezustanne oszustwa?
Czy powinnam się zestarzeć, czekając na mężczyznę, który będzie mnie wspierał?
Hej! Chcesz rower?
50 marek, jak nowy.
Nie.
Potem...
Wiem o tym!
To nie moja wina, że to tak dużo kasy!
Babciu, 500 marek? Co ja mam zrobić z 500 markami?
Dzięki.
Hej, twoja karta!
Muszę już iść. Meyer zaraz tu będzie.
Możemy się spotkać później?
- Kochasz mnie? - Co?
Kochasz mnie?
Musisz pytać?
Odpowiedz mi.
Tak, do cholery!
W takim razie decyduj.
Nie teraz!
Tym razem musisz.
Ale dlaczego teraz, tutaj, w tej chwili?
Ponieważ jestem w ciąży.
Proszę, proszę. Lola, Lola. Nasza mała księżniczka. Coż za zaszczyt.
- Skąd ten pośpiech? - Proszę, mogę?
Twój tatuś oczekuje na Małą Panienkę? Nie ma sprawy.
Przepraszam.
Potem...
W takim razie, chcesz mieć ze mną dziecko?
Tak.
Lola?
Tato.
To twoja córka?
Jestem Jutta Hansen pracuję w zarządzie.
Przepraszam, że przerywam. To pilne.
W porządku. Właśnie wychodziłam...
- Co ty tu robisz? - A co TY tu robisz?
Nic.
Posłuchaj, jeżeli bym powiedziała, że potrzebuję twojej pomocy...
bardziej niż kiedykolwiek w moim życiu i tylko ty możesz mi pomóc
- Wyglądasz okropnie. - Pomógłbyś mi?
- Co się stało? - Nie ma czasu na tłumaczenie. Pomógłbyś mi?
Najpierw powiedz, co się stało?
- Daj mi 100,000 marek, natychmiast. - Co?
Daj mi 100,000 marek, albo... Mam tylko 5 minut...
- Albo co? - Stanie się coś strasznego!
Nie rozumiem. Co się tu dzieje?
Proszę, Tato! Musisz mi pomóc! Proszę!
- Nie mam 100,000 marek. - A co z moim ubezpieczeniem na życie?
Co z nim? Nie jest warte 100,000.
Proszę, Tato. Mówię poważnie. To nie jest żart.
- To jest żart, Lola! Nie możesz być poważna! - Jeżeli mi nie pomożes, on zginie!
- On zginie? - Tak, Manni.
Manni? Kim jest Manni?
Mój chłopak, od ponad roku!
- Nawet go nie znam. Dlaczego ma zginąć? - Nieważne!!
Wystarczy, chodź ze mną.
- Pomożesz mi? - Oczywiście.
Odprowadzę cię do drzwi, a ty pójdziesz do domu odpocząć.
I powiedz swojej matce, że nie będzie mnie w domu ani dzisiaj ani nigdy więcej.
Zostawiam was dwie i żenię się z inną kobietą.
Będziemy mieć dzieci, a ja postaram się być szczęśliwy, ponieważ wreszcie ktoś mnie chce.
Ktoś, kto będzie mnie wspomagał. Nie będzie walczył ze mną cały czas.
Mam już dość słuchania: "Całe życie tylko pracujesz!"
Może i tak właśnie jest! Nie macie o tym pojęcia!
Jestem już zmęczony byciem tym złym, tym którego zawsze się obwinia!
Ale pieniążki tatusia są dobre, co? Koniec z tym!
Poza tym, nigdy nie byłem ojcem takiego dziwadła jak ty.
- Właśnie że byłeś, palancie! - Nie, nie byłem!
Nie jestem twoim prawdziwym ojcem.
Teraz już wiesz.
Twój prawdziwy ojciec nie dożył twoich narodzin.
Wyrzuć ją stąd.
No już! Pozbądź się jej stąd!
Cóż, każdemu z nas zdarzają się kiepskie dni.
Narazie.
Kochanie...
Wszystko w porządku?
Która jest godzina?
W porządku. Zapomnij o tym.
Zaczekaj!
Nie rób tego!
Manni, proszę!
Zaczekaj na mnie!
Zaraz tam będę.
Proszę.
Manni, proszę, zaczekaj!
Manni!!
OK.
Wszyscy na ziemię!
Na ziemię, powiedziałem!
Ręce za głowę i cisza!
Otwórzcie kasy! Wyjmijcie pieniądze!
Wyjmijcie je i na ziemię! Zastrzelę każdego, kto wyda jakikolwiek dźwięk!
Manni !
- Lola, gdzie byłaś? - Śpieszyłam się.
- Uratujesz mnie? - Nie możemy po prostu stąd wyjść?
Już nie. Nie, gdy już to zaczęłem.
Obiecałeś na mnie poczekać...
Czekałem, ale spóźniłaś się.
Więc, jesteś ze mną?
Ręce do góry! Szybko!
Strzelę!
Rzuć pistolet! Pośpiesz się!
Nie ruszaj się.
Sprawdź, czy pistolet jest odbezpieczony.
- Jak? - Mały pstryczek z boku.
Dzwiewczyno, posłuchaj...
Nie ruszaj się.
Podejdź tu.
Osłaniaj mnie. Ja wezmę pieniądze.
Pośpiesz się, zanim nadjedzie policja.
Nie ruszać się!
Manni?
Kochasz mnie?
Oczywiście, że tak.
Skąd ta pewmość?
Nie wiem, po prostu jestem tego pewien.
Mogłabym być jakąś inną dziewczyną.
Dlaczego nie?
Ponieważ ty jesteś najlepsza.
- W czym najlepsza? - Najlepszą dziewczyną.
Ze wszystkich dziewczyn na świecie?
Jasne.
Skąd to wiesz?
Po prostu wiem.
To jest twoja opinia?
OK, to jest moja opinia.
- Widzisz? - Co?
Opinie mogą być róźne.
Zwariowałaś?
A gdybyś mnie nigdy nie spotkał?
Dobra, co wtedy?
Mówiłbyś to samo innej dziewczynie.
Jeżeli nie chcesz żebym mówił...
Nie chcę niczego słuchać. Chcę po prostu znać prawdę.
Czuję...
że jesteś najlepsza z najlepszych.
Czujesz? Co to znaczy, że czujesz?
To po prostu...
moje serce.
Ono mówi: "Dobry wybór, Manni. To jest ta dziewczyna"?
- Aha. - A ty odpowiadasz...
"Dzięki za informację. Do zobaczenia."
Dokładnie.
A ty robisz wszystko, co serce ci mówi?
Tak naprawdę ono nic nie mówi.
To się po prostu czuje.
Więc co czujesz teraz?
Czuję, że ktoś zadaje raczej głupie pytania.
Manni... Nie rozmawiasz ze mną poważnie.
O co ci chodzi?
Nie chcesz chyba odejść ode mnie?
Nie wiem.
Chyba muszę podjąć decyzję.
Ale nie chcę tego. Nie chcę odchodzić.
Stop.
Lola, idziesz na zakupy? Potrzebuję szampon.
Wiedziałam oczywiście, że twoj znak zodiaku to Strzelec.
Pewnie, im dłużej o tym myślę... już sama nie wiem.
Co z tego, ty też jesteś żonaty.
Uważaj, głupia krowo!
Pieprzona suka!
Potem...
- Hej! Chcesz rower? - Nie.
- 50 marek, jak nowy. - Jest kradziony!
500? Co ja mam zrobić z 500 markami?
Chcesz mieć ze mną dziecko?
Tak.
Nawet gdyby nie było twoje?
Proszę, proszę. Lola, Lola...
Bardzo się śpieszę, proszę!
Wpuść mnie proszę.
Z odrobiną grzeczność i spokóju możesz daleko zajść.
- Po prostu mnie wpuść. - Odrobina złości też jest dobra. Na skórę...
na krwiobieg... serce.
Nic mnie nie obchodzi, czy był to wypadek czy nie. Świetny początek nowego związku!
Gdybyś mnie nie zaniedbywał, to by się nie wydarzyło.
Mam już rodzinę!
Nie mogę zostawić trójki dzieci i chorą żonę żeby tylko zadowolić Jej Wysokość.
Twoja żona jest pijana od rana do wieczora!
Co z tego? Co ty tam wiesz?
Nie widzisz, że nam przeszkadzasz?
Lola?
Cześć, tato.
Dlaczego nie zapukałaś?
O co chodzi?
- Co ty tu robisz? - Ona jest twoją córką?
Zamknij drzwi.
Co ty tu robisz?
- Potrzebuję twojej pomocy. - Nie mogę w tej chwili rozmawiać.
- Muszę z tobą porozmawiać. - Do cholery, Lola!
Jestem zajęty w tej chwili. Nie przeszkadzaj mi!
Mam problem, rozumiesz?
- Kim jest ta szmata? - Nie twój interes!
Lola, wyjdź.
Idź do domu. Zostaw mnie samego.
Nie mogę.
Czemu?
Potrzebuję pieniędzy.
- W takim razie znajdź sobie pracę. - Znajdę, ale pieniędzy potrzebuję teraz!
Niech będzie, ile potrzebujesz?
To nie wystarczy. Potrzebuję więcej.
- Więcej? Ile? - Znacznie, znacznie więcej.
Słuchaj kochanie. Nie masz prawa tak tutaj wchodzić i żebrać o pieniądze.
Gówno mnie to obchodzi, ty świnio! Mam inne problemy.
Wystarczy tego…
Czego?
Hej! Spokojnie, spokojnie.
To nie jest po prostu twój dzień, prawda?
Nie można mieć wszystkiego.
Idziesz ze mną.
Oszalałaś?
- Co ty wyrabiasz? - Zamknij się! Ty pierwszy.
Posłuchaj... ty nie wiesz nawet jak tego użyć.
Oddaj mi to zanim...
Z drogi.
- Posłuchaj, kochanie... - Nie twój interes!
- Zacięły się! - Użyj kodu.
Cisza!
Lola, co...
co ty wyprawiasz?
Otwieraj! Już!
Lola, wiesz. że tutaj wszędzie są kamery. Alarm już został uruchomiony.
Policja będzie tu lada chwila.
Zawsze mówiłeś, że oni zawsze przyjeżdzają za późno.
Pakuj, 100,000.
Proszę...
Puść swojego tatę.
Nie chcesz nikogo skrzywdzić, prawda?
A gdybym chciała?
- Nie mogę. - Dlaczego?
Jest tu tylko 88,000.
Na dole jest więcej, więc...?
Przynieś je. Dalej, dalej!
Pośpiesz się człowieku!
100,000.
Tutaj.
Pa, tato.
Nie wierzę.
Hej, mała. Uciekaj stąd.
Uciekaj stąd!
Co z tobą? Chcesz, żeby cię zabili?
Uwaga! Tu policja!
Budynek jest okrążony
Która jest godzina?
OK.
Hej, z drogi!
Podrzućcie mnie! Proszę?
Zaczekaj!
Zaczekaj, Manni. Już biegnę.
Już prawie jestem.
Zaczekaj!
Manni!!
Lola?
Co byś zrobiła gdybym umarł?
- Nie dopuściłabym do tego.
Ale gdybym był chory i nie byłoby na to lekarstwa?
Znalazłabym je.
Mówię poważnie. Jestem w śpiączce, a lekarz mówi: "jeszcze tylko jeden dzień"?
Wsadziłabym cię do mojej łodzi i wrzuciła do oceanu - terapia szokowa.
Ale gdyby kiedyś mnie zabrakło?
- Co chcesz usłyszeć? - Po prostu powiedz.
Dopłynęłabym na małą wysepkę i rozrzuciłabym twoje prochy w wietrze.
A potem?
Kto wie? Głupie pytanie.
Wiem co byś zrobiła. Zapomniała byś o mnie.
- Nie! - O tak.
Twoje życie by się nie zatrzymało. Jasne, byłabyś w żałobie przez kilka tygodni.
To by pomogło. Każdy by ci współczuł...
"O Lola, jest mi tak przykro, że cię to spotkało."
Mogłabyś pokazać, jak silną kobietą jesteś. "Cóż za dzielna kobieta" by mówili.
"Ta dziewczyna wzięła los w swoje ręce. Nie pozwoliła, aby smutek zniszczył jej życie."
I pewnego dnia zjawiłby się miły facet z zielonymi oczami.
Byłby bardzo wrażliwy, słuchałby cię cały dzień.
Gadałabyś bez przerwy.
Mogłabyś mu powiedzieć, jak jest ci teraz ciężko...
i że teraz jesteś szczęśliwa, ale czasami martwisz się o swoją przyszłość
i bla bla bla
Wtedy wskoczyłabyś mu na biodra i skreśliłabyś mnie ze swojej listy. I to byłby mój koniec.
- Manni. - Co?
W najbliższym czasie nie umrzesz.
Nie?
Lola, idziesz na zakupy? Potrzebuję szampon.
Wiedziałam oczywiście, że twoj znak zodiaku to Strzelec.
Pewnie, im dłużej o tym myślę... już sama nie wiem.
Co z tego, ty też jesteś żonaty.
- Uważaj! - Przepraszam.
Frytki i Cola.
Daj mi jeszcze jedną.
Zadziwiające.
Życie płata nieraz różne figle, nie prawdaż?
Pozwól, że kupię ci drinka.
Bolą nogi?
Sprzedam ci mój rower za 70 marek.
Lola?
Pan Meyer?
Wszystko w porządku?
Nie.
Chcesz mieć ze mną dziecko?
Tak.
Pan Meyer już tu jest.
- Jest jeszcze coś. - Nie teraz.
Pan Meyer mówi, że czeka na pana w swoim samochodzie.
Tak, wiem.
To najmilszy prezent jaki mogłaś mi dać.
Spotkajmy się później.
Jak się masz?
Dzień dobry Pani Jäger.
- Miło cię widzieć. - Cześć, możemy jechać.
Tato!
Ojcze!!
Wiesz co? Miałem właśnie dziwne spotkanie.
- Naprawdę? - Tak, z twoją córką.
- Z kim? - Z twoją córką.
Tato!
Niech to szlag!
Mój aniołek w końcu tu się zjawił.
Dzięki.
Poczekaj.
Postanowiłem więc, że najlepiej będzie gdy nie będę miał dzieci.
Pracuję tak dużo, że w ogóle by mnie nie widywały.
Uważaj!
Co mogę zrobić?
No dalej.
Pomóż mi.
Proszę.
Tylko ten jeden raz.
Będę po prostu biegła, dobrze?
Czekam.
Trzymaj się z daleka od ulicy, dziwaku!
- Na czym to polega? - Kupujesz żetony...
- i robisz nimi zakłady. - OK.
Nie możesz tak tam wejść.
Muszę.
99,20. Jakie żetony?
Jeden za 100?
Masz za mało pieniędzy.
Proszę.
Proszę obstawiać.
Koniec obstawiania.
Wygrywa dwadzieścia, czarne. Bez serii.
1,500 za czarne.
100 i 400.
3,500 za 100 marek na 20.
Proszę - 3,500.
Proszę ze mną.
Zakręce jeszcze raz.
Proszę obstawiać.
Wygrywa dwadzieścia, czarne.
Szybciej. Potrzebuję plastikową torbę.
Stop!
To moje.
Wiem!
Przykro mi.
A co ja dostanę?
Daj mi chociaż to.
Co ty robisz?
- Zostanę przy nim. - Co?
W porządku.
Manni?
Hej.
Co robiłaś?
Biegłaś?
Nie martw się. Wszystko jest w porządku. Chodź.
Co tam masz?